ARAMIZDAKİ ÇİÇEK

aramızda açan çiçek: yangın rengi bir katre ince sızı
el değmemiş suların tez ölüşlerinden doğan kanaviçe
genlerimize karıştığından beri küllenememe korkusu
kaf denizine atılan şişeyiz

şarap yağıyor, ıslanma vaktini çalma zamanı geldi
bütün kırmızı yazılı etiketleri sıyırmalıyız aşktan
ayyaş kıyılarımızı düzeltmeliyiz dalga bildirileriyle
delinmeden kuş gözündeki son sayfa

biz kösnüdük, ada faytonlarını çeken ayrılığın
nal sesleri tırmanan yokuş, ıhlamur kokuları 
veda ettikçe yaza.

bahara ne kalmış, ağır mıymış karıncanın uykusu
tahta masalardan silinmiş mi alın yazılarımız

yaprak: damarına basılmış en klorofil yalnızlık

itfaiyesi olmayan şehrin en yüksek ağacındaki kedi
düşmesini insanlardan mı öğrendi, 
kuşlar süzülerek iner oysa..

bir batında dokuz sarılanan safranın duyduğu 
defnenin ormanda bulduğu define sancısı
apollon'un ergenlik günlerinden kalan

acılar; size ne çektiğim solmuş güllerden
içtiğim su bardak bardak eksilen okyanusumdan
geliyorsa, bunda balıkların hiç mi suçu yok
gözleriyle anlatmadılar mı susuz kaçamaklarımı

bir de çatlamış dudaklarla derdim var benim
çöl gecelerimde rugan bir öpüş bulamadım
bir lama da tükürmedi arjantin kırlarında
şarap son damlasını kuruttu öteki yaz için
geriye bir özsuyun kaldı aramızdaki çiçek

A.Uğur Olgar

[ Mvi Yeşil, Sayı: 72 ] 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Öteki Düşkenar