AY BÜYÜRKEN KÜÇÜLECEK GECELERİM

Ay da büyüdü
Gözlerinin şavkı vurdu yüzüme
Umut dalında meyveye durdu
Bir yüreğin kaldı gelmeyen
Sevda adına
 
Zaman doydu geceye
Tanyerleri derin uykuda
Duymadı yüreğinin geldiğini
Yalınayak
Ve öyle çok ağladım ki bilsen
Aydaki kan göllerine bak
 
Neden fısıldamıyorsun
Çam ağaçlarının kulaklarına
Beni sevdiğini
Peki bunca iğne yaprak tek tek
Ve hep birlikte neyi anımsatır sana
Baktın mı hiç alıcı gözle
Sözlerime
 
Ay belki daha da büyüyecek
Kim silecek ayak izlerimi kan göllerinden
Kim tutacak avucunda yaslı yüreğimi
Zamana nasıl fırlatacak sonra
Bitecek mi gecelerim
 
Belki de gönül kapın bir daha açılmayacak
Sonsuza dek eşiğinde bekleyeceğim
Yaşandıkça yaşanacak sensizliğin
Ve ay büyüyecek durmadan
Gece küçülecek 

A.Uğur Olgar

[ Üşüdü Mavilerim, Sayfa:9 ] 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Üşüdü Mavilerim