CEMRELERE SEYREK KALA

bir tutam çigan kırmızı kopart
güney acılarından

sağalsın öptüğün o ilk istek

bir kepçe deniz koy
boşalan gamze çukuruna
cennet yanağın

içinde boğulayım

eylülün ellerini kelepçele
anahtarını kuyuya at, sonra
güzü hüznüyle birlikte sev seversen
birer birer sarararak

kuyuda bahar hasretimin yansıması
aya vursun

en sevdiğim yarışı sen düzenle
yunuslar vapurları geçsin
serpintinin söndürdüğü sigara olsun
son yakılan ayrılık 

başımın üstünden kaldır artık
kuşların göç yollarını geçirmeyen gökyüzünü

de ki mavisizlik yakışmıyor hiçbir hayata

oysa bütün yaptığım 
ırmak kenarındaki ince çizgide
anıları olan ikindi kahvelerinde saat dört-beş suları
yitirdiğim dizelerimi aramak gece çömelmeden
koynuna almadan poyraz çiçeklerini gün basımı

bir de  uçurum indir dağlardan 
karbeyaz çığlıklar için
belki tutunuruz dallarına ağır sözlerimizi bırakarak
belki son soluk geldiğinde çekeriz içimize
sineye çektiğimiz dost duruşları gibi

bir bakımlık uç ver bana bucağına varmadan
cemrelere seyrek kala 

A.Uğur Olgar

[ Zonkişot Dergisi , Sayı.19 ] 

  
                  







Şiirler / AnaSayfa