DELİ ZAMANLAR

bir avuç deli zamandılar
gözlerinde uzak yıldızların mavi yalnızlığı
sırtlarında giderek çoğalan bir sonsuzluğun
terli düş kırıklığıyla
geldiler

geleceksizlikten geldiler
umudun vurulup düştüğü yerden
kucaklarında bir yığın ölü yağmurkuşuyla
karanlığa belenmiş
geldiler

sonsuzluğun son eşiğinde
tutsak bıraktıkları yüreklerinin yerinde
okanlar dolusu kanla
olanca gizemleriyle
geldiler

ve kapandılar bir tecrit odasına
kelepçelenip zincirlendiler inadına
sürdüler kol demirini üzerlerine
durdular sonra
bir avuç zamandılar
geldiler bir gün
öldüler...

A.Uğur Olgar

[ Üşüdü Mavilerim, Sayfa:26 ] 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Üşüdü Mavilerim