DUDAĞININ KIYISINDA

sığınacak liman arıyordu sandal, yorgundu 
mavi ile yeşilin tonlarını buluşturmaktan
düş kaçkını bir deniz köşkünde

hasreti rüzgara karışmış ıssız adam
küreği tutan ellerinin nasırında biriktirmişti
uzak ara iklimlerden süzülen yalnızlığını

sonra dudağının kıyısı geldi çattı, bir tekne çığlığının
sımsıcak kıvrımında bağlanacak yer buldu kendine
yanaştı nokta kadar bile ruj lekesi olmayan
en doğal ve bakir gülüşüne
daha hiçbir tutkulu dalganın öp(e)mediği

ıssız adam, martıların balığa dalışını düşündü 
gagalarda kıvranan gümüş pırıltısı hayatların 
nasıl görkemli vedalaştığını derin yurtluklarıyla
bu güngörmüş kıyıların anlamlı tanıklığında

liman sığ, 
             sığınak, 
                       sığınacak olsun
emin ellerin dinginliğinde
çizilirken ufuk yeniden

A.Uğur Olgar

[ Şehir Aylık Kültür ve Edebiyat Dergisi , 
Sayı: 54 - Mart 2010] 

  
                  







şiirler / anasayfa