GÜZE SU

suyun gölgesi düşüyor
şakayık sarısı başka bir güzün
göç öykünmelerine

çizilen sınırları yeni yetme yolların
ne düşler kanatıyor adımlandıkça

yazdan kalan rakının cinneti
kollarına alıyor kırık günlerin
sokak aralarını

yüzsüz sarmaşıklar karanlığa tırmanıyor
akşamlar battıkça birer birer
kapının zilinde

onulmaz inadı çalınıyor
karabasan sessizliğinde yaklaşan 
uzak toprağın 

ah, ne düşler kuruluyor kavanozlara
limonlar sıkılıp acılar katılarak

un tarhanası, dama serilen
kanı çekilmiş ten, bir de
kurutamadığımız hayatın
gözü açık giden travmaları

su yürüyor, ağır aksak
seslerin çarpıştığı deli renk çiçek
uçlarına

d(üşü)r(düğüm) yerden kaldırıyorum kendimi

A.Uğur Olgar

[ Taflan , 2007 ] 

  
                  







Şiirler / AnaSayfa