GÜZ YANGINI GÜN

güz yangını günün nazlı sabahında 
açtığım pencereden dalını uzatan 
portakal ağacı 

parmaklarımın gitar nasırında 
kapı kapı dolaşan uç-uç böce?i 
(kanadında çiy saatleri / göl azdıran) 

hayat çizgimi basan ırmak 
küsünce ölümsüzlükten kurumuş kaynağına 
ellerim çekiliverdi omuzlarımdan ağrı 

kalemimi / tütünümü / çayımı özledim 

atlas maviye serenat yapan yaprak 
notalarını düşürünce yeşille birlikte 
rüzgarın soluğu yapış / kan 

fareler de göçtü deliklerine 
sarı yüzüne kapayınca kendini yalancı sürem

A.Uğur Olgar

[ Patika , Sayı: 54 ] 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Öteki Düşkenar