İLK TAŞ

durup dururken sökünen akşamcı yağmur
iliklerine kadar sınıyor parke taşlarını
sepya sokağın
 
aşk'la bırakılan ayak izi silinmiyor
ortaya karışık bir özlem ısıtıyor
yüksel'le selanik'i kesiştiren her cafe
 
gülücük gölcüklerine indirilen kağıt mendilden kayıklar
hep gün tuttuğunda alabora oluyor
sintinede saklıyorum yüksek sesle söylediğim şarkıları
 
ilk taşlar doluca atılıyor lacivert gövdeme
günahsız bir bahar bulutundan
ah, başka karanlıklara kaçmak istiyorum
 
ve bir saat içinde yaşlanıyoruz
dağlar irtifa kaybettikçe yakalanıyor kentler
zamana karşı sevişirken
 
binlerce kez batıyorum da
atlantis olamıyorum yine de..

A.Uğur Olgar

[ Lacivert , Sayı: 11 ] 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Öteki Düşkenar