KEŞKE ÇEKİLMESEYDİ SULAR

çıplak ayaklarıyla
ateşinde yürüdükleri çöldü necef
nasırlaşan günler eklene eklene
bitti birinci harp
 
nil sularında salımız yüzdü
 
hecinsüvar izlerinde
üzerinde güneş batmayan ülkenin
her boğumunda gözü açık gitmiş
mütegallibe ölüleri
 
kum denizinde saklı
anadolu'nun göğsünden su emmeyi düşleyerek düşen
kaç ittihatterakkizede var
ricat eden ufukta?
 
oysa kahire yeşil, sina sarıydı hep
herkese yetecek kadar hurma vardı
bedevinin olmalıydı gazveler
 
ve yukarıda dilleniyordu ararat
"bu günler için mi oturttum geminizi
kutsal tepeme, kanatlarını kırasınız diye mi
uçurdum bir çift barış güvercinini
nuh'un ellerinden"
 
keşke çekilmeseydi sular
görünmeseydi dünya denen uslanmaz ada

A.Uğur Olgar

[ Türk Edebiyatı, Sayı: 400 ] 

AnaSayfa