KIRIK GÜN

alıcı gözle yaşanan yaz, nasıl girdi güzün koluna
yanık ankara simidinin yüzünden düşen bin parça
susam, ne zaman yürüdü çentik yollarında 
karanfil tahtalı masanın

kimse anlamadı ayın peşinden kuyuya inen
sulu sepken karanlığın, deli küpelerini aradığını
yosunların yapışkan gizlerinde nemlenen

oysa akşam yangınlarına kan sıkmıştı söndürücü
izi düştüğünde alnına tez geçen kırık günün

neden sonra ayırt ettim mavinin sürekli ağladığını

A.Uğur Olgar

Öteki Düşkenar, Sayfa: 17 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Öteki Düşkenar