ŞİMDİ NEREYE BAKSAM

baştan çıkardı beni
resme konan bir çift kumru

tablo hep bana doğru eğik sanki
bana doğru baş aşağı
bir depremin gece yarısı habercisi, nefesini tutmuş
sallanan duvar çivisi, düştü düşecek
terli ve yorgun kumru kanatlarına

baştan çıkardı beni
hep bana doğru başını eğen günebakan
oysa ben güneşin karanlık kardeşiyim
sönmüş, yalnız ve soğuk
bir intihar edebiyatı

bir de bu güllü kızın
içinde "maral" gezen her şarkısı
baştan çıkardı beni, şimdi nereye baksam
yangın ormanından kalan tek ağaç
nereye koşsam siyah benekli pelerinimle
hiç bitmeyecek bir yaz

ah, bu haz, bu baştan çıkmaları şair tenimin
beni yaşlandırmayacak anlaşılan, ressam 
hep kırmızı bir fırça darbesi konduracak
kararmaya yüz tutmuş tuvaline 
ruhumun kılcal sokaklarında

sonra bir sergide dilim pas tutuncaya
dudaklarım çürüyünceye kadar
gülümseyeceğim size..

A.Uğur Olgar

[ Kıyıları Tutsak, Sayfa.9 ] 

  
                  







Şiirler / AnaSayfa