YENİLMEZ SANMA HİÇBİR KENTİ

kirpikten damlayan yağmur tanesi 
ah, ne gemiler yüzdürür yanaşmasız 
mendiller sallandırır, dantelinde tuzu 
düştüğü yerde izi kalan 

tanıktır park, en çok ayrılık görmüş yerinden 
kırıldığına bankların, kurşun sıkılmışçasına 
delindiğine, her yaprak inişinde 

attığın gülse denizi de getirir birlikte 
yosunlarla silersin yazını gövdesinden 
yaşama en çok dümen tutan balığın 

kente egemen tepelerden aşka yuvarlanmış 
tacizci yıldızlar yeniden okusa da 
eskil kitaplarda ne varsa yazılan 
sulara dair 

kalırsa geriye bir donuk mevsim 
uçarsa buluta hohlanmış bir kış nefesi 
serpilirse toprağa bir deniz serinliği 

gül tablasında kendi kendine sönmüş 
yıldız izmaritleri.. 

A.Uğur Olgar

[ Andız , Sayı: 6 ] 

  
                  







Şiirler / AnaSayfa