YILLARIMI ÇALAN

zaman
eskiden yetingendin
çalarken gencecik yıllarımı
aç bir sokak köpeği gibi
saldırıyor
parçalıyorsun şimdi
güz ömrümü

belki vereceksin bana onları geri
saçlarıma dağların ilk karı düştüğünde
ve kızıla boyandığında Adonis'in kanı ile
poyrazlaşmış son yüzüm.

belki de son konuğum
çalınca kapımı bir gün
sen de vazgeçeceksin
artık çalmaktan
tükenmiş yıllarımı
ve körpe yıllar arayacaksın kendine
bahar yıllar, yaz yıllar
ve ille de güz yılları
parçalamak için

fakat hiç bitmeyecek açlığın
her zaman aç bir sokak köpeği olarak/ kalacaksın

biliyor musun zaman
sen kendini çalıyorsun aslında
kendinden.

_______________________

Adonis: Eski coğrafya'da Fenike'de bir ırmak

A.Uğur Olgar

[ Üşüdü Mavilerim, Sayfa:23 ] 

AnaSayfa / Şiir Kitapları / Üşüdü Mavilerim